مذاکرات مسقط موضوع گفتگوی زنده عباسعلی منصوری با شبکه خبر/فیلم

930820_1

 

مذاکرات سه جانبه دکتر ظریف، کاترین اشتون و جان کری روز دوشنبه پایان رسید و مذاکرات در سطح کارشناسی در مسقط عمان ادامه پیدا کرد.

شبکه خبر پاسخ عباسعلی منصوری را در خصوص احتمال به نتیجه رسیدن مذاکرات در زمان مقرر سوم آذر جویا شد.

 

 

لینک دانلود ویدیو

 

عباسعلی منصوری مهمان گفتگوی ویژه خبری شبکه دو سیما+فیلم

عباسعلی منصوری پنجشنبه شب مهمان گفتگوی ویژه خبری شبکه دو سیما  بود.

2398603_208

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی عباسعلی منصوری ، نماینده مردم کاشان وآران وبیدگل و عضو کمیسیون امنیت ملی وسیاست خارجی مجلس پنجشنبه شب (۱۲ تیر ماه)با حضور در گفتگوی ویژه خبری شبکه دو سیما به همراه “فواد ایزدی” کارشناس مسائل سیاسی  به بررسی حمله ناو جنگی آمریکایی(وینسنس) به هواپیمای مسافربری ایران پرداخت.

“عباسعلی منصوری” نماینده مجلس شورای اسلامی درابتدا و در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه چرا آمریکایی‌ها از ایران عذرخواهی نکرده‌اند و مسئولیت این حادثه را مورد پذیرش قرار ندادند؟ گفت: همه هواپیماها مجهز به سامانه‌ای برای تشخیص دوست از دشمن است، به گونه‌ای که این سامانه در هواپیمای مسافربری ۶۵۵ روشن بود.
*دادن مدال افتخار به عاملان جنایت هواپیمایی مسافربری ایران مضحک است

این نماینده مجلس شورای اسلامی با اشاره به اینکه مضحک‌ترین موضوع دادن مدال افتخار به عاملان این جنایت بود، خاطرنشان کرد: ملت ایران آگاه است و بدرفتاری‌ها و جنایت‌های آمریکا را می‌شناسد، از این رو باید به جهانیان آگاهی بدهیم تا آمریکایی‌ها را به خوبی بشناسند.

وی با اشاره به سرعت، ارتفاع و کریدور پرواز هواپیمای ایرانی ادامه داد: سرعت و پرواز هواپیما کاملا مشخص بود.

منصوری با اشاره به استفاده از اورانیوم ضعیف شده در عراق و بکارگیری هواپیمای بدون سرنشین در پاکستان از سوی آمریکا گفت: بالغ بر دو تا ۳ هزار کشته شده غیرنظامی در پاکستان ذکر شده است.

این نماینده مجلس شورای اسلامی با اشاره به اینکه خدمه پروازی و خدمه یک ناو بر مبنای حرکت هواپیما اقدام می‌کند، افزود: تمام سرنشینان هواپیمای مسافربری ایران بیگناه‌ترین انسانها به حساب می‌آیند، زیرا بدون سلاح کشته شدند.

*لکه ننگی به تاریخ آمریکا اضافه شده است

وی با بیان اینکه اقدام آمریکا بسیار وحشیانه بود، خاطرنشان کرد: این لکه ننگ در تاریخ آمریکا به سایر اقدامات جنایتکارانه این کشور اضافه شده است.

منصوری با اشاره به اینکه متاسفانه هیچ یک از خدمه کشتی وینسنس تحت پیگیری و محاکمه قرار نگرفتند، ادامه داد: بسیاری از روزنامه‌ها اعلام کرده بودند که این اقدام آمریکا بر ضد هواپیمای مسافربری ایران فجیع‌ترین حادثه در طول تاریخ به شمار می‌آید.

این نماینده مجلس شورای اسلامی در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه چرا باید حواسمان را به آمریکا جمع کنیم؟ گفت: اگر بخواهیم لیست جنایت آمریکا را بشماریم می‌توانیم یک کتاب بسیار قطور از فجایع این کشور بنویسیم

وی با اشاره به اینکه آمریکا حق صحبت از حقوق بشر ندارد، افزود: آمریکا ناقض حقوق بشر است، زیرا به عراق حمله کرده و از گلوله‌های اورانیوم ضعیف شده استفاده کرده که برخلاف حقوق بشر بود.

*گروه‌های تروریستی زاییده تفکر سیستم اطلاعاتی آمریکا است

منصوری با اشاره به اینکه القاعده، داعش و طالبان زاییده تفکر سیستم اطلاعاتی آمریکا است، ادامه داد: آمریکا این گروه‌های تروریستی را تاسیس کرده است.

این نماینده مجلس شورای اسلامی گفت: فجایع عراق، پاکستان، سوریه و لبنان بر اثر تفکراتی است که آمریکا به اجرا گذاشته است.

وی بیشترین زندانیان را در آمریکا دانست و گفت: حدود ۲ میلیون زندانی در زندانهای آمریکا بسر می‌برند، به طوری که ۳۰ هزار نفر در کالیفرنیا در سلولهای انفرادی اعتصاب غذا کرده‌اند.

منصوری با اشاره به جاسوسی‌های اینترنتی آمریکا افزود: آمریکا اقدام به جاسوسی درباره صدراعظم آلمان و رئیس جمهور برزیل کرده است.

*آمریکا برای خود خط قرمز قائل نیست

این نماینده مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه نمی‌توان به آمریکا اعتماد کرد، گفت: آمریکا برای خود خط قرمز قائل نیست. جهانیان نسبت به آمریکا بی‌اعتماد هستند، در حوزه‌های مختلف از جمله تهاجمات فرهنگی شاهد نقض حقوق بشر آمریکا هستیم.

منصوری با اشاره به تحریم‌های اقتصادی که از سوی آمریکا برای تمام دنیا اعمال می‌شود، افزود: این تحریم‌ها مبنای حقوقی ندارد.

این نماینده مجلس شورای اسلامی در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه وظیفه ملت در قبال جنایت‌های آمریکا چیست؟ گفت: ایران به طور مداوم تحت نقض حقوق بشر آمریکا قرار می‌گیرد.

وی با اشاره به اینکه آمریکا به صدام در دوران جنگ بسیار کمک می‌کرد، گفت: متاسفانه بسیاری از جوانان ایران در طول جنگ با صدام به شهادت رسیدند.

منصوری با بیان اینکه ملت ما آمریکا را می‌شناسد، ادامه داد: ملت ما رفتارهای آمریکا را می‌داند و جنایت‌های آنها را لمس کرده است.

*آمریکا را باید به جهانیان بشناسانیم

این نماینده مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه باید آمریکا را به جهانیان بشناسانیم، گفت: باید مجموعه‌ای را در اختیار جهانیان قرار دهیم تا آنها آگاه شوند.

Get the Flash Player to see this content.

Get the Flash Player to see this content.

دانلود قسمت۱

دانلود قسمت۲

پیشنهاد در خصوص تخلفات امنیتی ۹۳/۰۲/۰۳

Get the Flash Player to see this content.

دانلود

تذکر عباسعلی منصوری به وزیر ورزش ۹۲/۱۲/۲۶

Get the Flash Player to see this content.

دانلود

 

پیشنهاد در خصوص سرباز حرفه ای ۹۱/۱۰/۰۳

Get the Flash Player to see this content.

دانلود

کلیپ های تبلیغاتی اسفند ۹۰

کلیپ های تبلیغاتی اسفند۹۰

Get the Flash Player to see this content.

Get the Flash Player to see this content.

 

لینک دانلود کلیپ اول

لینک دانلود کلیپ دوم

ناگفته های سفر استراو از زبان عباسعلی منصوری+فیلم

عباسعلی منصوری هفته گذشته میهمان تحریریه پایگاه تحلیلی خبری مثلث بود.

عباسعلی منصوری هفته گذشته میهمان تحریریه مثلث بود و ناگفته‌هایی از این سفر سه روزه را همراه با حاشیه‌هایش بیان کرد. آنچه در ادامه می‌آید ماحصل یک گفت‌وگوی تفصیلی با اوست.
madares tizhooshan

اساس و فلسفه تشکیل گروه‌های دوستی پارلمانی در مجلس شورای اسلامی چیست؟

l گروه‌های دوستی در تمام مجالس دنیا وجود دارند، در مجلس‌شورای اسلامی هم بر مبنای هر ۶-۵ کشور یک گروه دوستی پارلمانی تشکیل شده است. مثلا من رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و انگلیس، رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و بلژیک، رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و سوئیس، رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و یونان، رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و توگو و رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و کنیا هستم. در آن کشورها هم چنین گروه‌های دوستی با ایران وجود دارند. عضویت نمایندگان در گروه‌های دوستی پارلمانی به تمایل و اظهار علاقه آنها بستگی دارد، البته اگر تقاضا برای عضویت در گروهی زیاد باشد میان نمایندگان متقاضی قرعه‌کشی می‌شود و تعدادی از نمایندگان در آن حوزه‌ها گروه دوستی را شکل می‌دهند. کارهای گروه‌های دوستی انتقال تجارب و گفت‌وگو در موضوعات مختلف سیاسی و اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی بین دو مجلس است.

تشکیل این گروه‌ها، موازی‌کاری با وزارت‌خارجه نیست؟ تعامل آنها با وزارت‌خارجه چگونه است؟

l ما هماهنگیم، منتها وقتی وزارت‌خارجه گفت‌وگو می‌کند و دیدارها رسمی است یعنی منجر می‌شود به امضای پروتکل، تفاهم‌نامه یا توافق‌نامه ولی دیدارها و ملاقات‌ها در سطح مجالس غیررسمی است.

IMG22014113225165731367

یعنی الزام‌آور نیست؟

l بله، به همین دلیل خیلی وقت‌ها که وزارت‌خارجه امکان گفت‌وگو ندارد یا امکان این کار برایش خیلی سخت است، مجلس می‌تواند ورود کند تا یک روان‌سازی در کار اتفاق بیفتد. ما در قالب گروه‌های دوستی می‌توانیم نظرات دو کشور را درباره موضوعات مختلف بگیریم یا منتقل کنیم و نتیجه را در اختیار وزارت‌خارجه قرار دهیم تا دستگاه دیپلماسی بتواند در بُعد رسمی خیلی راحت‌تر و روان‌تر حرکت کند. همین حرکت می‌تواند برای بخش خصوصی هم انجام شود، مثلا اتاق بازرگانی یا بازرگان‌هایی دچار مشکلاتی هستند و گروه‌های دوستی پارلمانی در گفت‌وگو با همتایان خود موانع را بررسی می‌کنند و بعد راهکار حل مشکلات را به بخش خصوصی اطلاع می‌دهند.

از ابتدای مجلس نهم رئیس گروه دوستی ایران و انگلیس بودید؟

l خیر، من شش ماه است که رئیس گروه دوستی شدم، قبلا شخص دیگری این مسئولیت را داشت که استعفا داد.

تا پیش از انتخاب آقای روحانی روابط ایران و انگلیس بحرانی بود، گروه دوستی پارلمانی ایران و انگلیس پیش از ۲۴‌خرداد ۹۲ چه کاری برای ارتباط‌گیری با همتای خود انجام داد؟ آیا آن سایه سنگین، روی روابط پارلمانی نیز وجود داشت؟

l همین‌طور بود، قبل از ریاست‌جمهوری آقای روحانی گروه‌های دوستی پارلمانی در حوزه اروپا خیلی نمی‌توانستند کار کنند، البته شاید با برخی سفرای آن کشورها صحبت و گفت‌وگو می‌کردند اما کار خیلی کند پیش می‌رفت، ریاست‌جمهوری آقای روحانی و توافق ژنو خیلی به تسهیل این روند کمک کرد تا فضای بهتری برای گفت‌وگو ایجاد شود.

ماجرای آقای استراو از کجا شروع شد؟ زمانی بحثش بود که او برای شرکت در مراسم تحلیف آقای روحانی قرار است به تهران بیاید، آیا گروه دوستی پارلمانی انگلیس در آن مورد نقش داشت؟

l گروه دوستی هیچ نقشی نداشت چون او به صورت شخصی می‌خواست بیاید نه در مقام حقوقی.

یعنی دعوتی که شد در ادامه آن ماجرا نبود؟

l خیر، هیچ ارتباطی با آن ماجرا نداشت.

شما خواستید که آقای جک استراو به تهران بیاید؟

l هشت سال پیش در مجلس هفتم گروه دوستی ایران به انگلستان رفت و در پارلمان آنجا پذیرایی شد. حالا نوبت آنها بود که بیایند، بنابراین کار به این شکل بود که طرف مقابل اعلام کرد که آمادگی سفر به ایران را دارد.

یعنی طرف انگلیسی اعلام کرد می‌خواهد به ایران سفر کند؟

l بله، آنها در نامه رسمی اعلام کردند اگر همتای ایرانی دعوت کند به ایران می‌آییم، بر همین مبنا ما با آمدن‌شان موافقت کردیم و از آنها دعوت شد.

تا پیش از اینکه وارد حاشیه‌های سفر هیات پارلمانی انگلیس به تهران شویم، بفرمایید برای دعوت از این گروه به سختی‌هایی هم برخورد کردید؟

l نامه هیات پارلمانی انگلیس از طریق وزارت‌خارجه به تشریفات مجلس منعکس شد، مشورت کردند که آیا منافع ملی ما در این شرایط ایجاب می‌کند این سفر انجام شود یا خیر. طبیعتا با وزارت‌خارجه و افراد ذی‌نفوذ مجلس مشورت کردیم و دوستان همه به من گفتند منافع ملی ما در این است که این گروه بیاید اما سختی‌ها و مشکلاتی هم دارد. آن سختی‌ها و مشکلات را هم باید بپذیریم. سوال کردم سختی‌ها چیست؟ یکی از دوستان گفت: «این مثل یک میدان مین است که می‌خواهی وارد آن شوی». پاسخ دادم: «منافع ملی ما ایجاب می‌کند. شما کاری به میدان مین نداشته باشید.»

وضعیت دولت معلوم است که چه موضعی درباره این سفر داشت، چون سیاست خارجی خود را بر مبنای این گذاشته که ارتباط با کشورهای اروپایی برقرار کند، موضع مجلس چطور بود؟ آیا با آقای لاریجانی مشورت کردید؟

l نظر کلی آقای لاریجانی را می‌دانم، آقای لاریجانی بیشتر دنبال این است که به دولت برای توسعه روابط بین‌الملل ایران با دیگر کشورها کمک شود. رئیس مجلس این دیدگاه را زمان ریاست‌جمهوری آقای احمدی‌نژاد هم داشت. در کل فارغ از اینکه چه دولتی سرکار است، آقای لاریجانی دیدگاهش این است که مجلس باید به توسعه روابط ایران با دیگر کشورها کمک کند، در واقع دیدگاه بازی در این قضیه دارد و من این دیدگاه را می‌پسندم. می‌دانستم آقای لاریجانی اگر بداند منافع ملی ما ایجاب می‌کند که این دعوت انجام شود، موافق است، بنابراین خیلی برایم سخت نبود. وقتی به این رسیدیم که منافع ملی ما در این است علی‌القاعده با هیات‌رئیسه و آقای لاریجانی دیگر مشکلی نداشتم.

IMG220141132251611469749

یک‌سری افراد با استناد به بحث تحریم‌ها مخالف سفر جک استراو به تهران بودند. شما در جایی گفتید «آمدن استراو نشان داد این سفر چه فایده‌ای داشت»، درباره این مساله بیشتر توضیح می‌دهید؟

l ما چند هدف از آمدن آقای استراو داشتیم. یک هدف تبادل نظر بود، منفعتی بسیار بزرگ که نباید از آن مغفول ماند چون اقدامی‌ که صهیونیست‌ها در پارلمان‌های دنیا مخصوصا در مجالس کشورهای عضو دائم شورای امنیت با صرف میلیاردها دلار به‌شدت انجام می‌دهند، ایجاد فضای مناسب به سود خود است. تاثیرگذاری روی مجالس این کشورها از آن جهت مهم است که نمایندگان و اعضای پارلمان می‌توانند بر مردم و دولت کشور خود اثر بگذارند. یعنی این نقش را می‌توانند بازی کنند که هم دولت را به اقداماتی وادار کنند و هم به مطبوعات و خبرگزاری‌ها و حرکت مردم جهت دهند، بنابراین هرچه در این راه سرمایه‌گذاری کنند به سودشان است. امروز دکترین ما در مقابل اسرائیل است، یعنی اسرائیل را به‌عنوان یک مولود نامشروع و نماد تجاوز می‌شناسیم، از این رو صهیونیست‌ها هم می‌دانند دشمن درجه یک آنها در جهان، ایران است، پس برای پیشبرد اهداف خود به‌شدت سرمایه‌گذاری و هزینه می‌کنند. حالا ما باید اجازه دهیم صهیونیست‌ها راحت به پارلمان‌ها بروند و به نفع خود جذب نیرو کنند یا اینکه ما نیز باید برنامه و راهبرد برای این مساله داشته باشیم؟ معتقدم در این زمینه ما غافل بودیم و خیلی جدی وارد نشدیم و سراغ مجالس دنیا نرفتیم، حتی اعتقاد دارم باید به داخل کنگره آمریکا نیز نفوذ کنیم. قبول ندارم تمام افرادی که در کنگره آمریکا هستند همه در جهت اسرائیلی‌ها کار می‌کنند، بلکه در بین آنها نیز می‌توان افراد مستقلی پیدا کرد. ما باید با این افراد مستقل گفت‌وگو کنیم و به آنها خوراک دهیم تا آنها در کنگره آمریکا مواضع ایران را منعکس کنند.

چنین حرکتی در مجلس‌شورای اسلامی آغاز شده است؟

l تقریبا چنین حرکتی انجام نشده است. فکر می‌کنم هنوز کسی جرأت انجام این کار را ندارد چون این‌قدر جو و فضا در کشور سنگین است که اگر یکی این مطلب را بگوید به‌شدت به او می‌تازند، بنابراین این موضوع منجر به این می‌شود که اسرائیل راحت برود در کنگره آمریکا و فضا را به نفع خود اشغال کند.

اگر گروه دوستی پارلمانی با آمریکا داشتیم در بحث موضوع نامه شصت نماینده کنگره که قصد اعمال تحریم‌های جدید علیه ایران را دارند می‌توانست موثر باشد؟

l ضرری نمی‌کردیم. اگر گروه دوستی داشتیم و آنها موفق می‌شدند با دیگر نمایندگان کنگره آمریکا گفت‌وگو کنند و آنها را مجاب کنند که اعمال تحریم‌های جدید به صلاح آمریکا نیست، این مساله به نفع ما بود یا حتی برعکس اگر رایزنی می‌کردند اما موفقیتی حاصل نمی‌شد و تصویب تحریم‌های جدید رخ می‌داد، در این صورت هم چیزی از دست نمی‌رفت. الان استراو و هیات پارلمانی انگلیس به ایران آمدند و رفتند، چه چیزی را از دست دادیم؟ این یک دستاورد شد چون جک استراو رفت آنجا مصاحبه کرد و گفت: «ما و آمریکا در حق ایران ظلم کردیم.» فکر می‌کنم اگر هدف را تاثیرگذاری بر پارلمان‌ها بگیریم، اینها نمایندگان مردم هستند. ما با ملت‌ها بحثی نداریم، بلکه رفت‌و‌آمد هیات‌های دوستی پارلمانی به ایران موجب می‌شود که آنها با واقعیت‌ها رو به رو شوند. یعنی ضمن تبادل نظر درباره موضوعات مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی می‌توانیم اقدامات و توطئه‌های صهیونیست‌ها را علیه ایران خنثی کنیم و رویکرد مستدل، واقعی و منطقی جمهوری‌اسلامی ایران را برای گروه‌های دوستی پارلمانی تشریح کنیم.

گویا هیات دوستی پارلمانی انگلیس دیداری هم با خانواده شهدای هسته‌ای داشت.

l بله، آنها با جانبازان شیمیایی جنگ، خانواده شهدای هسته‌ای، خانواده قربانیان و شهدای ‌ترور گروهک‌ها جلسه داشتند. وقتی بحث و چگونگی اتفاقات تشریح شد، هیات انگلیسی واقعا از خیلی موضوعات اطلاع نداشت و مطلع شد که پرونده‌های درمان جانبازان شیمیایی ما ۲۰ تا ۲۵ سال در انگلستان و آلمان است و جانبازان شیمیایی باید برای مداوا به آنجا بروند ولی الان به علت عدم ارتباطات این کار میسر نیست چون در اخذ ویزا دچار مشکل شدند یا داروهایشان از آن طرف نمی‌آید و اکنون آنها دارند از بین می‌روند. ایران در تولید دارو پیشرفت‌های زیادی داشته اما امروز هیچ‌کس نمی‌تواند مدعی شود که تمام داروهای موجود در دنیا را می‌توانیم در داخل کشور بسازیم بلکه دنیا دسته‌بندی کرده و هر کشوری در زمینه‌ای برای تولید دارو کار، تحقیق و مطالعه می‌کند و دارو می‌سازد، بنابراین اگر بخواهیم همه این داروها را داشته باشیم باید با همه این کشورها در ارتباط باشیم.

الان با بحثی که فرمودید فضای پارلمان انگلیس قبل و بعد از سفر جک استراو به ایران چطور است؟ استراو آنجا چقدر نقش دارد؟

l آقای استراو یک شخصیت سیاسی است که در انگلستان، اروپا و دنیا معروف است و نقش بارزی دارد. چنین شخصیتی به همراه آقای لاموت، رئیس اتاق بازرگانی انگلیس -که لرد هم است یعنی در مجلس لردها عضویت دارد- و آقای والاس اعلام می‌کنند که می‌خواهند به روابط دو کشور کمک کنند. آقای لاموت می‌گفت: «من به سفارت ایران در لندن (پیش از آنکه بسته شود) مراجعه کردم و گفتم الان در فضای مجلس انگلیس دارند گروه‌های سیاسی ضد‌حاکمیت ایران به‌شدت تلاش و رایزنی می‌کنند، من پول و امکانات نمی‌خواهم، بلکه اسناد بدهید تا من از ایران دفاع کنم اما خبری نشد.» البته قبول دارم انگلستان را در طول تاریخ به‌عنوان یک کشور مکار می‌شناسیم ولی امروز چند نفری در پارلمان انگلستان حاضرند از مواضع ایران دفاع کنند.

گفته می‌شود آقای استراو نقش زیادی در ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل و اتفاقات بعد از آن داشت، بر همین اساس عده‌ای معتقدند «ما نباید این فرد را به ایران دعوت می‌کردیم»، شما این منطق را قبول ندارید؟

l خیر، این حرف را قبول ندارم.

IMG2201411322105111469749

شما چه موضعی را قبول ندارید؛ اینکه استراو را نباید به ایران دعوت می‌کردیم یا اینکه استراو نقشی در ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل نداشت؟

l قبول ندارم که استراو در ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل نقش داشته است.

شما صورت مساله را قبول ندارید؟

l این را قبول ندارم، البته نمی‌خواهم دفاع کنم. به فرض اگر هم این طور باشد ما در موقعیت مختلف با افراد مواجه می‌شویم. ما که قبول نکردیم با انگلستان هم‌پیمان نظامی، سیاسی و امنیتی باشیم. در گذشته اتفاقاتی افتاد متناسب با همان زمان باید تصمیم می‌گرفتیم و امروز اتفاقات جدیدی رخ داده که باید متناسب با امروز تصمیم‌گیری کنیم. تمام دستگاه حاکمیتی آمریکا، انگلیس، فرانسه، چین و روسیه همه با هم یک کاری را پیش می‌برند. اگر ما آن منطق را بپذیریم نمی‌شود فقط با دو کشور ارتباط داشته باشیم چون آنها سیستماتیک کار می‌کنند.

یک طیفی در داخل مجلس‌شورای‌اسلامی به دیپلماسی و سیاست خارجی دولت آقای روحانی نقد دارد و با آمدن آقای استراو به ایران مخالف بود مثلا آقای روح الله حسینیان می‌گفت: «او را با گوجه‌فرنگی می‌زنم.» این مخالفت‌ها در سطح همان مصاحبه‌ها بود یا نه؟ به شما هم فشار می‌آوردند که سفر جک استراو را لغو کنید؟

l گروه‌های سیاسی برای لغو سفر جک استراو فشار نیاوردند، گروه‌های سیاسی وقتی منافع ملی پای کار می‌آید، دلسوزانه نسبت به منافع ملی نگاه می‌کنند. ممکن است میان جریانات کری‌خوانی وجود داشته باشد و ایده‌های آنها صد‌درصد با هم اختلاف داشته باشد اما اگر آنها به این نقطه برسند که انجام کاری در جهت منافع ملی است کمک می‌کنند، بنابراین سعی کردم در این مدت با جریانات مختلف بنشینم و اگر مساله‌ای است جوانب کار را برای آنها تشریح کنم.

شما با آقای حسینیان هم صحبتی داشتید؟

l مصداقی نمی‌خواهم صحبت کنم. با دوستان مختلف نشست داشتم و همان‌طور که مشاهده شد هیچ کدام در مدت سه روز حضور هیات انگلیسی در ایران اعتراض نکردند. آنها می‌توانستند مصاحبه کنند، پشت‌تریبون مجلس تذکر بدهند، سوال کنند اما هیچ اتفاقی رخ نداد. این الگوی خیلی خوبی می‌تواند باشد؛ وقتی همه به این موضوع رسیدیم که منافع ملی ما در آن است که هیات دوستی پارلمانی انگلیس به تهران بیاید، دلیلی ندارد که وارد دعوا و اختلافات شویم. هیچ کدام از این دوستان یک کلمه علیه من یا وزارت‌خارجه یا درباره استراو صحبت نکرد چون می‌دانستند و من به آنها اطمینان دادم که تمام حاشیه‌های سفر را می‌گیرم.

یک اتفاق مهمی‌ هم که افتاد، عدم دیدار استراو با آقای روحانی بود؛ جایی مصاحبه کردید که «چون آنها متقابلا چنین کاری را کرده بودند ما هم در پروتکلمان چنین برنامه‌ای را تعریف نکردیم»، درست است؟

l بله، این بحث بود که هر آنچه می‌تواند حاشیه‌سازی کند باید از آن عبور کنیم و نگذاریم در متن قرار گیرد.

برای همین زمانی برای دیدار جک استراو و آقای روحانی در نظر نگرفتید؟

l زمانی برای دیدار هیات انگلیسی با آقایان‌ هاشمی، روحانی و لاریجانی در نظر نگرفتیم چون می‌توانست برای ما حاشیه ایجاد کند.

چرا؟

l به‌هر‌صورت اولین سوال این بود که اگر گروه دوستی پارلمانی ایران به لندن برود می‌تواند با نخست‌وزیر انگلیس دیدار کند؟ جواب معلوم بود؛ خیر. وقتی جواب «نه» بود چرا ما باید زمانی برای دیدار هیات انگلیسی با رئیس‌جمهور در نظر می‌گرفتیم؟ اگر استراو به‌عنوان رفیق دیداری می‌کرد یک امر جداگانه بود اما وقتی به‌عنوان گروه دوستی می‌آید، علی‌القاعده تمام مسئولیتش با مجلس بود و من به‌عنوان رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و انگلیس در قبال ورود و خروج این هیات باید مسئولیت قبول می‌کردم، بر همین اساس در تمام مصاحبه‌ها وقتی می‌پرسیدند «هیچ‌کس مسئولیت کارهای هیات اتحادیه اروپا را به عهده نگرفت، در قبال آمدن هیات پارلمانی انگلیس چه کسی مسئول است، همه جا گفتم مسئولیتش را من می‌پذیرم.» حالا که من باید مسئولیت می‌پذیرفتم علی‌القاعده برنامه‌ها باید به‌گونه‌ای تنظیم می‌شد که بتوانم پاسخگوی مسئولیت‌هایم باشم.

اگر گروه دوستی پارلمانی ایران به لندن می‌رفت نمی‌توانست با رئیس مجلس انگلستان دیدار کند؟

l من دیدارهای هیات قبلی ایران را که به لندن رفته بود بررسی کردم. همین برخورد‌ها شده بود یعنی صرفا با گروه دوستی انگلیس دیدار کرد.

یعنی با رئیس مجلس دیدار نداشتند؟

خیر، ضمن آنکه احساس می‌کردم حاشیه ایجاد خواهد کرد. چون مسئولان حاشیه ایجاد می‌کنند اگر مسئولان را کنار بگذاریم خیلی کار خوب پیش می‌رود.(خنده) البته منظورم دیدار با مسئولان را اگر کنار بگذاریم کار خوب پیش می‌رود. واقعا هم از این روش استفاده کردیم و جواب داد.

از تجربه سفر هیات پارلمان اروپایی هم استفاده کردید؟

l دقیقا از آن تجربه استفاده کردم، این را هم به همه گروه‌های داخل مجلس گفتم. برنامه‌های سفر جک استراو را نیز به دوستان دادم و آنها دیدند ملاقات حاشیه‌سازی اصلا وجود ندارد. باور کنید وقتی هیات پارلمانی انگلیس با جانبازان و خانواده شهدا دیدار کرد، خیلی از گروه‌های منتقد این سفر که گرایش های تندی هم دارند از من تشکر کردند.

آقای استراو پیغام خاصی برای ایران آورده بود؟

l در سطح پارلمانی اصلا پیغام نمی‌آورند. دیدگاه‌ها را بیان می‌کنند و دیدگاه‌های طرف مقابل را می‌گیرند. این گونه نیست که نامه خاص و ویژه‌ای را میان خود رد و بدل کنند.

الان در غرب دو دیدگاه وجود دارد یک دیدگاه همان رویکردی است که کنگره آمریکا دارد تا با اعمال تحریم‌های بیشتر که کف خواسته‌های ایران پایین بیاید و به آن سطح برسد که آنها می‌خواهند، یک دیدگاه دیگر معتقد است حالا که دولت حسن روحانی آمده از این فرصت باید برای تشویق دولت ایران استفاده و فضا را ملایم کرد، الان به نظر می‌رسد که دیدگاه دوم کمی ‌دست بالاتر را دارد، نظر شما چیست؟

l معتقدم سرنوشت خودمان را خودمان رقم می‌زنیم نه خارجی‌ها. فارغ از اینکه دنیا در مورد ایران چگونه فکر می‌کند ما خودمان می‌توانیم سرنوشت خودمان را رقم بزنیم. اگر بتوانیم به‌گونه‌ای حرکت کنیم که دنیا کمترین موانع را پیش راه ما به گذارد عاقلانه است. ممکن است دنیا هم دنبال این باشد که منافع خودش را ببرد، ما هم سعی می‌کنیم منافع خودمان را داشته باشیم. به نظر من این‌طور نیست که منافع یکی به معنای ضرر طرف مقابل باشد یعنی، الزاما در دنیا چنین وضعیتی نیست. اگر آنها این فضا را به این شکل ببینند و در مسیر ما کمتر مانع بگذارند، پیشرفت فزاینده‌تری خواهیم داشت. همیشه باید اطراف خودمان را ببنیم.این طور نباشد که اتوبانی درست شود و یک مرتبه پل شکسته‌ای را وسطش بگذارند که ما با سرعت بسیار زیاد به داخل دره سقوط کنیم، بنابراین باید بسیار هوشمندانه حرکت کنیم.

باور کنیم آقای استراو با آقای روحانی دیدار نکرد؟

l قطعا باور کنید. شک نکنید.

حتی دیداری نبوده که خبری نشود؟

l اصلا هیچ دیداری انجام نشد، حتی دیداری که این هیات با آقای نهاوندیان داشت، خودم رفتم چون یک‌ذره احساس می کردم که ممکن است این اتفاق بیفتد، به اتاق آقای نهاوندیان رفتم، بعد آمدم و خداحافظی کردم. تیم تشریفاتی ما همواره با آنها بودند، دقیقه‌دقیقه حضور هیات پارلمانی انگلیس در ایران را می‌دانم کجا بودند و چه کار کردند.

از ورود تا خروج هیچ دیدار دیگری انجام نشد؟

l اصلا با هیچ کدام از مسئولانی که اعلام نشده بود، دیداری نداشتند و همه دیدارهایی هم که هیات انگلیسی انجام داد رسانه‌ای شد.

کمی‌ وارد بحث ایران و انگلیس شویم، انگلیس همیشه در سیاست ایران نقش داشته، خیلی وقت‌ها منفی بوده، هر وقت هم وارد شده موثر بوده، از وقتی که آقای روحانی رئیس‌جمهور شد، انگلیس سعی کرد نقش مثبت ایفا کند و جزو اولین کشورهایی بود که برای آقای روحانی پیام تبریک فرستاد و در بحث مذاکرات هسته‌ای نیز خیلی احساس می‌شد انگلیس سعی می‌کند نقش شخصیت خوب را بازی کند، هر‌‌چند فرانسه نقش منفی را بازی می‌کرد. الان هم آقای استراو حرفی زده که «ما باید از این فضا استفاده کنیم و اشتباه دوران بوش را تکرار نکنیم تا دوباره فردی مثل احمدی‌نژاد روی کار آید»، البته از یک منظر این دخالت در سیاست داخلی ایران است اما از یک منظر هم مصرف خارجی دارد، یعنی پیغامی ‌است که به آن طرف می‌دهد تا اینکه بخواهد پیغام به طرف ایرانی بدهد، نقش انگلیس را در ایران بعد از ۲۴‌خرداد ۹۲ چطور می‌بینید؟ آیا انگلیس مکارانه جلو آمده که در نهایت نقش خرابکارانه و منفی را بازی کند یا اینکه انگلیس باتوجه به تجربه چند سال اخیر از فرصت به وجود آمده در ایران در راستای تامین منافع خودش می‌خواهد بیشترین استفاده را در معادلات جهانی و مراودات اقتصادی دوجانبه ببرد؟ الان ما با کدام چهره از انگلیس مواجه هستیم؟

l به نظرم انگلیس هیچ تفاوتی نکرده است، یعنی انگلیس الان با انگلیس ۵۰ و حتی صد سال پیش هیچ تفاوتی نکرده است. کشورهای دیگر هم تفاوت نکردند. این ما بودیم که قبل از انقلاب یک نگاه به عرصه سیاست خارجی داشتیم و بعد از آن به نوع دیگری به جهان و معادلات آن نگریستیم. انقلاب‌اسلامی وقتی پیروز شد آنها به این یقین رسیدند که دیگر آن دوران نیست که بیایند و ایران منافع آنها را صد درصد تأمین و در مقابل صد درصد ضرر کند. آنها این را دریافتند. مهم این است که در گفت‌وگو‌ها و موضوعات مشترک ما چقدر بتوانیم هوشمندانه جلو برویم، با تکیه بر عزم و اراده ملی گفت‌وگو کنیم و وارد مذاکره و توافق‌نامه شویم تا بیشترین منافع را به دست آوریم. در سخنرانی مقام‌معظم‌رهبری همین مساله مستتر بود، یعنی وقتی می‌ایستید و آنها می‌رسند به این نقطه که نمی‌توانند ۱۰۰درصد منافع را داشته باشند تنزل می‌کنند روی یک نقطه که هم منفعت آنها باشد و هم منافع ما تأمین شود بنابراین نباید تصور شود که انگلیس با ۵۰ یا صدسال پیش تغییر کرده است، بلکه این ما هستیم که میدان گفت‌وگو و میدان بازی را به‌گونه‌ای تغییر دادیم که آنها عقب‌نشینی کنند و برسیم به نقطه تعادل که در آن نقطه تعادل منافع مشترک در آن خوابیده باشد. من فکر می‌کنم اگر ما خوب به این بازی نگاه کنیم حتما به یک نقاط تعادل می‌رسیم؛ حتی ما می‌توانیم به منافع بالاتری از نقطه تعادل هم دست یابیم چون بالاخره مذاکره بین افراد است. آنها یک‌سری توانمندی‌ها و ما هم یک‌سری توانمندی‌هایی داریم. هم‌اکنون در مساله عراق، افغانستان، سوریه و سایر موضوعات بین‌المللی کاملا ایران نشان داد که تاثیرگذار ‌محوری است. در همین مذاکره با هیات انگلیسی گفتم: «شما شک نکنید نشست‌های مکرر از ژنو ۲ تا ژنو صد هم برای حل بحران سوریه برگزار شود بدون حضور ایران به نتیجه نمی‌رسد، فقط ژنوی به نتیجه خواهد رسید که ایران نقش‌محوری را در آن ایفا کند.» طرف انگلیسی گفت: «من قبول دارم و صد درصد این حرف را می‌پذیرم. ایران بدون پیش‌شرط باید به نشست ژنو۲ دعوت شود». اگر ایران نبود کار سوریه تمام بود. ایران نقش اساسی و‌ محوری در سوریه ایفا کرد همان‌طور که در افغانستان و عراق بازی کرد.

یکی از منتقدان سفر هیات انگلیسی به ایران می‌گفت: «هر کس با انگلیس دست داد، عاقبتش به سرانجام خوبی نرسیده است»، در مقابل این نگاه برخی با خوشبینی می‌گویند: «روزهای خوب روابط ایران و انگلیس آمده است،» به نظر شما حد رابطه ایران و انگلیس تا کجاست؟ حد آن تا دفع شر دشمن است یا تا آنجا می‌تواند پیش رود که لندن یک هم‌پیمان یا یک دوست نزدیک تهران به حساب آید؟

l از همان ابتدا که آقای استراو برای سفر به تهران دعوت شد تا زمانی که آمد، گفت‌وگو کرد و رفت به‌عنوان یک فرزند انقلاب و کسی که همیشه افتخار سربازی نظام جمهوری‌اسلامی ایران را داشتم، هرگز استراو را قوی‌تر از خودم ندیدم. احساسم این بود که وقتی وارد مذاکرات شویم و اگر گفت‌وگو کنیم، حتما تیم ما برنده است بنابراین مهم این است که آن تیمی که دارد گفت‌وگو می‌کند چقدر اعتماد به خود دارد. آنهایی که اعتماد به نفس شان را از دست می‌دهند بازنده هستند و عاقبت بخیری ندارند چون در گام اول اعتماد‌به نفس‌شان را از دست دادند و به‌عنوان بازنده سر میز مذاکره نشستند. اگر پشتوانه انقلاب، نظام و آموخته‌های دفاع‌مقدس را داشته باشیم نباید تفکر بازنده‌بودن در مذاکره را به خود راه دهیم. اما اینکه حد ارتقای روابط ایران و انگلیس کجاست؟ باید گفت که منافع مشترک این حد را تعیین می‌کند. ما یک کشور‌ محوری در جهان هستیم، انگلستان هم همین‌طور است و نقش بارزی را در سازمان ملل و شورای امنیت و اروپا بازی می‌کند، آیا می‌شود این نقش را کتمان کرد؟ بنابراین تهران و لندن می‌توانند با هم گفت‌وگو و خیلی جاها در موضوعات مختلف نقش مشترک خوبی با هم بازی کنند و این را فقط در این سطح نباید دید. معتقدم خیلی جاها انگلیسی‌ها دنبال منافع هستند. ما هم دنبال منافع خود هستیم. اگر موضوعاتی پیش بیاید که منافع هر دو طرف تأمین شود چرا ما نباید با هم باشیم؟ چرا نباید شریک تجاری شویم، وقتی دو طرف سود می‌برند؟ در موضوعات سیاسی که هر دو طرف می‌توانند نقش بازی کنند چرا این کار را نکنیم؟ هر جا مثل موضوع اسرائیل است می‌تواند صددرصد نظراتمان متفاوت باشد اما این معنایش آن نیست که چون الزاما در یک موضوع ما نمی‌توانیم دیدگاه مشترک تعریف کنیم، در بقیه نقاط هم این طور است.

یعنی شما معتقدید که باید روی نقاط مشترک کار کرد و پهنه آن را افزایش داد؟

l بله، اگر ایران به‌عنوان ‌ام‌القرای جهان اسلام بخواهد نقش ایفا کند باید در تمام حوزه‌ها نفوذ پیدا کند، حرکت کند و نقش بازی کند.

در بخش سفارتخانه‌ها به نتیجه ای رسیدید؟

l کاردار غیرمقیم انگلیس به مجلس آمد و جلسه‌ای با هم داشتیم.

در همان دیدارها؟

l خیر، دیداری مستقل داشتیم.

اکنون او بین لندن و تهران در‌ تردد است؟

l کاردار غیر‌مقیم در ساختار سیاسی اصلا ‌بی‌معناست و فقط ما و انگلیس این را بین خودمان تعریف کردیم.

برای گذار از شرایط موجود؟

l برای همین گذار هم خیلی متزلزل است و اصلا به نفع دو کشور نیست. باید سریعا وضعیتش مشخص شود.

در مذاکراتتان به چه نتیجه‌ای رسیدید؟

l من با آقای شارما که صحبت کردم گفتم: «به سرعت شما در لندن نقش بازی کنید تا بازگشایی سفارتخانه‌ها هرچه سریعتر انجام و وضعیت روابط دو کشور از حالت تزلزل خارج شود.» چون به هر صورت بیش از ۳۰۰‌هزار ایرانی مقیم انگلیس هستند، ویزا می‌خواهند، خانواده‌هایشان می‌خواهند از ایران به دیدار آنها بروند یا خانواده‌های ایرانی مقیم انگلیس بچه‌دار می‌شوند، این نوزادان شناسنامه می‌خواهند، نمی‌توانیم این مشکلات را نادیده بگیریم.

از بحث ایران و انگلیس بگذریم، آقای روحانی محور دولت خود را بر سیاست خارجی استوار کرده، ارزیابی شما از این نوع نگاه آقای روحانی چیست؟

l به نظر من درست‌ترین راه را انتخاب کرد یعنی آقای روحانی سیاست خارجی را مبنای کار خود قرار داد تا از سیاست خارجی به اقتصاد داخلی برسد. در گذشته حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را چهار ستون یک نظام توصیف می‌کردند اما امروز در دنیا اینها در هم تنیده شده و خیلی نمی‌توان حوزه‌های آنها را از هم تفکیک کرد. آقای روحانی کلید ساماندهی اوضاع اقتصادی کشور همچون معیشت، رفاه، افزایش تولید و اشتغالزایی را در سیاست خارجی می‌داند، اگر تولید ملی می‌خواهد رونق پیدا کند باید فضا را برای صادرات مهیا کرد، این مساله احتیاج دارد به اینکه در‌ها برای بازاریابی در خارج باز شود. به نظر من این نگاه درستی است، پاشنه‌آشیل دولت حوزه سیاست خارجی است و آقای روحانی روی این موضوع متمرکز شد و به نظر من موفق هم بود، اما برای ادامه روند حرکتی خود بحثی ظریف وجود دارد و آن اینکه مجلس را باید در کنار خود داشته باشد.

اما واقعیت این است که مجلس در بحث سیاست خارجی خیلی همراه دولت نیست، قبول دارید؟

آقای روحانی باید این مساله را بشکافد که علت این عدم همراهی چیست؟ آیا علتش این است که مجلس اساسا با سیاست خارجی مخالف است یا موضوعات دیگری بوده که مجلس را به این موضع عدم‌همراهی در سیاست خارجی کشانده است.

وقتی یکی از نمایندگان تهران در مجلس شورای اسلامی درباره آقای ظریف گفته بود که «امیدوارم او آنقدر سفر برود که در ایران نباشد، اصلا من این نوع سیاست خارجی را قبول ندارم» شما که در مجلس حضور دارید علت این نگاه را متاثر از چه می‌دانید؟

l در اعلام موافقت‌ها و مخالفت‌ها رقابت‌های بین جریانات سیاسی به هر صورت تاثیرگذار است؛ یک جناحی الان حرکت می‌کند جناح مقابل اگر سکوت کند و با آن موافق شود علی القاعده فردا که نقد کند مورد سوال قرار می‌گیرد که چرا دیروز چنین موضعی نگرفته است، بنابراین برای آن جناح خیلی سخت است که فردا بخواهد نقش دیگری بازی کند. بالاخره پاشنه‌آشیل دولت روحانی سیاست خارجی‌اش است، اگر در این حوزه بتواند موفق شود می‌تواند در حوزه اقتصادی هم موفق باشد. به همین دلیل نمایندگان به مسائل سیاست خارجی در قیاس با سال گذشته خیلی حساس‌تر شدند، حال آنکه همین مسائل سال گذشته هم بود و وزیر خارجه به کمیسیون امنیت ملی می‌آمد توضیح می‌داد و جلسات کمیسیون عادی بود اما الان وزیر خارجه که می‌آید کاملا کمیسیون پر‌می‌شود و همه درباره کوچکترین مسائل حساسیت به خرج می‌دهند، حال آنکه در سال گذشته این مسائل اتفاق نمی‌افتاد، بنابراین این حوزه می‌تواند حوزه رقابت‌های سیاسی و گروهی باشد. البته یک جاهایی از روی دلسوزی‌ها‌ست یعنی بعضی از نمایندگانی دلسوزانه فکر می‌کنند که ممکن است دولت یک مرتبه وابدهد و خیلی از ارزش‌ها از دستش در‌برود یا دچار مشکل شود؛ از این رو معتقدم باید با دقت‌تر قضاوت کرد، نمی‌توان گفت الزاما مخالفت‌ها جناحی است و الزاما همه مخالفت‌ها در راستای منافع ملی و دلسوزی نیست. باید اینها را از هم تفکیک کرد. از طرف دیگر آقای روحانی در موضوعات هسته‌ای سعی کرد کمتر مطالب را با مجلس بیان کند. برخی نمایندگان نگاه‌شان این است که «وقتی اطلاع نداریم و یک مرتبه با یک انحراف مواجه می‌شویم که جلو رفته ما به‌عنوان نماینده چه پاسخی بدهیم؟ بالاخره مردم می‌گویند چرا نظارت نشد که الان این اتفاقات افتاده؟ نقش مجلس در این انحراف چه بود؟ آن زمان نمی‌توانیم پاسخگو باشیم.» این حرف درستی است، در سوی مقابل دولت می‌گوید: «مجلس یک‌سری جلساتی سری و محرمانه بگذارد تا مقامات مسئولت دولتی بیایند و توضیح دهند البته به این شرط که مطالب جلسه بیرون نرود.» اما بعضی نمایندگان این را قبول ندارند و می‌گویند: «ما چیزی به‌عنوان جلسه سری نداریم و اینها را مصاحبه خواهیم کرد.» معتقدم این حرف دولت هم منطقی است و برخی نمایندگان خود را ملزم به حفظ اطلاعات نمی‌کنند.

این وسط چه موضعی را منطقی نمی‌دانید؟

l حتما مباحث آن جلسات باید در مجلس سری بماند، چون چیزی تحت عنوان طبقه بندی اسرار در کشور وجود دارد. اسرار باید در کمیسیون امنیت ملی بماند. قرار نیست هر آنچه در کمیسیون بیان می‌شود به بیرون منعکس شود بنابراین همه نمایندگان باید خود را ملزم به این مساله کنند. معتقدم رئیس‌جمهور و آقای لاریجانی باید یک نشستی داشته باشند، سپس رئیس مجلس با کمیسیون امنیت ملی نشست بگذارد و بگوید مباحث طرح شده در چنین جلساتی سری و خیلی محرمانه است و همه ملزم به رعایت و حفظ مفاد آن هستند و کسی حق ندارد به افراد خارج جلسه مباحث را منتقل کند. یعنی با یک گفت‌وگوی بین روسای قوا مساله حل می‌شود. آن زمان مسئولان دولتی موظفند مسائل سری را داخل کمیسیون بگویند و این عدم همسویی در سیاست خارجی که الان وجود دارد مرتفع می‌شود.

یک‌سری هیات پارلمانی اروپایی و کانادایی دارند به ایران می‌آیند، شما آنجا هم میزبان خواهید بود؟

lخیر، مسئولیت آن جلسه با من نیست.

شما خیلی بحث درباره برقراری ارتباط پارلمانی میان ایران و آمریکا داشتید؛ درباره دولت‌ها نظرتان چیست؟ باید شروع شود یا هنوز زود است یخ روابط دو کشور آب شود؟

به نظرم روابط دولت‌ها به این زودی گرم نمی‌شود. به نظر من پارلمان می‌تواند نقطه آغاز باشد.

به نظر شما باید از پارلمان این قضیه آغاز شود؟

l به نظر من پارلمان جایی است که گفت‌وگوها رسمی نیست. ضمن آنکه دولت‌ها به این سرعت نمی‌توانند فاصله ایجاد شده میان خود را پر کنند و دیوار بلند میان خود را از سر راه بردارند. امروز تیم‌های ورزشی ایران و آمریکا با هم بازی می‌کنند، این یک ارتباط است. وقتی فدراسیون ورزشی ما با فدراسیون ورزشی آمریکا مکاتبه می‌کند تیمی از آن طرف می‌آید یا تیمی از ایران به آمریکا می‌رود، وقتی دست برنده بالا می‌رود حریف بازنده به نتیجه احترام می‌گذارد، این نشانه آن است که ارتباط دو کشور از ورزش شروع شد. به نظرم دو پارلمان هم می‌توانند با هم بنشینند گفت‌وگو کنند و هیچ اتفاق رسمی هم رخ نمی‌دهد.

چقدر زمان برای برقراری ارتباط بین پارلمان‌ها متصور هستید؟

l به نظر من باید کار کرد. به نظرم هرچه زودتر ما بتوانیم در پارلمان آمریکا نقش بازی کنیم به صلاح مملکت است.

شما گفتید کسی در مجلس جرأت این کار را ندارد، آیا شما حاضرید وارد این قضیه شوید؟

l معتقدم کار درستی است و منافع ملی ما در آن خوابیده است، به نظر من منافع ملی است و حتما این کار را می‌کنم.

یعنی حاضرید گروه دوستی پارلمانی ایران و آمریکا را تشکیل دهید؟

l تشکیل گروه دوستی پارلمانی ایران و آمریکا به نظر من نیست، بلکه اراده هیات‌رئیسه مجلس را طلب می‌کند. هیات‌رئیسه مجلس گروه‌های پارلمانی را شکل می‌دهد و این مساله‌ای که من به آن رسیدم باید هیات‌رئیسه مجلس به آن برسد. من فکر می‌کنم منافع ما نفوذ در کنگره آمریکاست و اگر قرار باشد من پیش‌قدم شوم بعد از اینکه هیات‌رئیسه اعلام کند، خواهد بود. چون من اعتقاداتم را می‌گویم، بنابراین برداشتم این است که ما وقتی وارد فضای کنگره آمریکا شویم فضای اسرائیل را تنگ می‌کنیم و هر کجا بتوانیم فضای اسرائیل را تنگ کنیم منافع ما در آن خوابیده است. وقتی مسلمانان زیادی مقیم آمریکا هستند، ایرانی های زیادی آنجا زندگی می‌کنند، آنها رای دارند، بعد ما می‌توانیم با افراد منتخب آنها در کنگره ارتباط بگیریم. ایالت‌هایی در آمریکا هستند که جمعیت مسلمان زیادی دارند، اینها همه میدان‌های بازی و محل نفوذ ماست، ما اگر وارد این عرصه شویم به همان میزانی که وارد شدیم اسرائیل عقب‌نشینی می‌کند. قطعا حرکت فعالانه ما موجب عقب‌نشینی اسرائیل می‌شود.

بین دو دولت آقای روحانی و آقای اوباما این میل و اراده برای ارتباط‌گیری دیده می‌شود، به نظر شما تا سه سال آینده که اوباما رئیس‌جمهور آمریکاست این اتفاق می‌افتد؟

l به نظر من مادامی ‌که پارلمان‌ها وارد نشوند ورود به بخش دولتی خطا، خیلی سخت و خطرناک است یعنی خیلی باید مراقب بود اما در سطح پارلمان هیچ اتفاقی رخ نمی‌دهد هیچ قرارداد یا توافقنامه‌ای بسته نمی‌شود، صرفا گفت‌وگو‌هاست و ‌تبادل‌نظر انجام می‌شود. گفت‌وگو‌ها اصلا موضوعی نیست که ما را ملزم به کاری کند یا آنها را ملزم به کاری کند. ما منطق و استدلالمان را به آنها ارائه می‌دهیم، در واقع محیطی برای گفت‌وگو و صحبت است. معتقدم نظام ما مبتنی بر استدلال و منطق قوی است و این منطق قوی هر جا ارائه شود طرفداران خود را پیدا می‌کند، بنابراین می‌توانیم حتی در کنگره آمریکا طرفداران خوبی پیدا کنیم و الان که لابی صهیونیسم تلاش می‌کند که سناتورهای آمریکایی تحریم‌های جدید علیه ایران وضع کنند، ما نیز باید افرادی را داشته باشیم که تلاش کنند این اتفاق نیفتد. قطعا لابی صهیونیسم در آمریکا قوی است و خیلی از رئیس‌جمهورهای آمریکا که روی کار آمدند تحت تاثیر شدید تفکرات اسرائیلی‌ها بودند و از لابی صهیونیسم می‌ترسیدند. این ‌ترس جدی است، حال آنکه شاید خیلی از رئیس‌جمهورهای گذشته آمریکا نمی‌خواستند اینطور باشد. جک استراو جایی گفته: «تاوان بعضی از کارهایم را دادم؛ اسرائیلی‌ها آمدند علیه من عمل کردند و موجب برکناری من شدند.» یعنی حتی آنها می‌توانند وزیر خارجه انگلیس را برکنار کنند. من معتقدم اگر افرادی را داشته باشیم که با آنها گفت‌وگو کنیم آنها هم خودشان را پیدا می‌کنند و دیگر اسرائیل به این راحتی نمی‌تواند علیه ایران تبلیغ و کار کند. معتقدم این مساله در یک برهه زمانی اتفاق می‌افتد و می‌توانیم در کنگره آمریکا کسانی را داشته باشیم که مقابل لابی و طرفداران صهیونیسم بایستند.

آیا به نظر شما در گام نهایی مذاکرات لازم است ترکیب تیم مذاکره‌‌کننده تغییر کند و از مجلس هم افرادی در آن تیم حضور داشته باشند؟

l معتقدم مجلس بر همه امور کشور ناظر است و این نظارت شامل تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای هم می‌شود، اما مجلس نباید با هدف نظارت، گروهی را به همراه مذاکره‌کنندگان بفرستد. البته اگر در قالب مشاور فنی از درون مجلس افرادی همراه هیات ایرانی مذاکره کننده باشند امر پذیرفته‌شده‌ای است چون روز به روز کار مذاکره سخت‌تر، فنی‌تر و پیچیده‌تر می‌شود. طبیعتا تیم مذاکره کننده باید به این باور برسد که به ازای هر سختی باید افراد قوی‌تری را پای کار بیاورد تا بند‌بند و کلمه‌کلمه توافقات با تیزبینی رصد شود. اما اینکه مجلس بیاید افرادی را به‌عنوان ناظر بر تیم مذاکره‌کننده اعزام کند به نظر می‌رسد بحث درستی نیست. ما معتقدیم ناظر به معنای اینکه بیاید ببیند که اینها خطا نروند، کل مجلس ناظر است، این نظارت شامل همه اتفاقات و تصمیمات داخل کشور می‌شود و هر اتفاقی در دولت و قوه‌قضائیه می‌افتد مجلس موظف است که نظارت و کنترل کند. الان ادامه مذاکرات به مشاوره جدیدتر و سنگین‌تری نیاز دارد. حالا درون این مشاوران می‌توانند از میان مجلسی‌ها هم باشند که همراه تیم بروند، چون خیلی اوقات باید همانجا طرف مشورت قرار بگیرند. برای این کار باید یک تیم پنجاه نفره در هتل محل مذاکره مستقر شود تا هر وقت نیاز بود محل مشورت قرار گیرند، چون موضوع روز به روز پیچیده‌تر می‌شود و شاید این امکان وجود نداشته باشد که با ارتباط تلفنی سریع بتوان نظر مشاوران را در داخل کشور گرفت. آمریکایی‌ها چنین تیم مشاوره‌ای را بغل اتاق مذاکره مستقر می‌کنند و جان کری می‌آید با آنها مشاوره یا با آمریکا گفت‌وگو می‌کند اما ما این تیم مشاوره را نداریم. اگر گروه مشاوره همراه هیات مذاکره‌کننده برود در مجلس هم متخصصان خیلی قوی هستند که می‌توانند مشاوره خیلی خوبی به تیم مذاکره‌کننده بدهند، بنابراین باید در به‌کارگیری کلمات و عناوین دقت کرد. اگر قرار به نظارت باشد از این پس رئیس‌جمهور به هر کشوری می‌رود مجلس باید یک تیم ناظر همراه او بفرستد. این برای شأن مجلس خوب نیست ضمن آنکه یک ‌بی‌اعتمادی به دولت محسوب می‌شود.

سفر جک استراو به ایران ناگفته‌ای داشت که بخواهید آن را مطرح کنید؟

l از آقای جک استراو باید تشکر کنم چون به مواضع خوبی که در ایران داشت پایبند بود و همان‌ها را در انگلیس بیان کرد. ملاقات‌های خوبی در کشورمان برای او ترتیب دادیم. زمانی که داشت از ایران می‌رفت او را علاقه‌مندتر دیدم.

در چند روز آخر کسی نگفت ایشان نیاید و سفر لغو شود؟

بله، سه چهار روز مانده به آمدن یک بحثی شد که سفر استراو به ایران لغو شود، اما من معتقد بودم که خسارات لغو این سفر بیشتر از آمدن استراو به ایران است چون او دیگر به دعوت مجلس اعتماد نمی‌کند و می‌پرسد چه اتفاقی افتاده که دو روز مانده به سفر، برنامه لغو می‌شود. دنیا این طوری نیست؛ او برنامه‌ریزی کرده، یکدفعه به او بگوییم نیا، دلیل این کار چه خواهد بود؟ چه اتفاق خاصی رخ داده که نیاید؟ به همین دلیل من تلاش کردم که سفر برقرار بماند البته در این کار آقای لاریجانی به من خیلی کمک کرد که از ایشان تشکر می‌کنم.

Get the Flash Player to see this content.

عباسعلی منصوری در برنامه گفتگوی ویژه خبری شبکه خبر

عباسعلی منصوری دیروز ۱۸ آذرماه در گفتگوی ویژه خبری شبکه خبر حضور یافت.

در این برنامه گه از ساعت ۱۸:۳۰ دقیقه شروع شد در خصوص آغاز دور جدید مذاکرات ایران و ۵+۱، رفتار دوگانه آمریکا در قبال توافقنامه ژنو، میزان جدیت غرب در اجرای توافقنامه ژنو و شکل گیری جبهه عربی-صهیونیستی علیه توافق نامه ژنو گفتگو شد.

Get the Flash Player to see this content.

Get the Flash Player to see this content.

 

لینک دانلود ویدیو ۱:

download

لینک دانلود ویدیو ۲:

download

نطق میان دستور عباسعلی منصوری در مجلس شورای اسلامی مورخ ۳ آذرماه

عباسعلی منصوری رئیس مجمع نمایندگان استان اصفهان در این نطق  دیروز خود مباحثی چون استان شدن کاشان، بحران آب دشت کاشان، مشکلات کارگران کاشان، منطقه ویژه اقتصادی کاشان، مشکلات برزک و نیاسر، مشکلات راوند و فین، لتحر، نماینده مستقل مردم شهرستان آران و بیدگل، جاده آران و بیدگل به جاده قم-گرمسار و همچنین مشکلات نوش آباد، سفید شهر و ابوزید آباد را مطرح کرد.

لینک دانلود فایل mp3

download

 

 

Get the Flash Player to see this content.